Σ’ αυτό το βιβλίο πραγματεύομαι την «κλασική» μορφή της μεταβίβασης και, τη φαινομενολογία της. Επειδή είναι μια μορφή σχέσης, πάντα προϋποθέτει ένα vis-a-vis. Είτε είναι αρνητικό είτε όχι, το vis-a-vis παίζει σημαντικό ρόλο, όπως συμβαίνει γενικά π.χ. όπου υπάρχει ένα συναίσθημα μειονεκτικότητας, μαζί με μια αντισταθμιστική ανάγκη για αυτεπιβολή. Ίσως να φανεί παράξενο στον αναγνώστη ότι, για να ρίξω φως στη μεταβίβαση, ήταν ανάγκη να στραφώ σε κάτι φαινομενικά τόσο απόμακρο όσο ο αλχημιστικός συμβολισμός. Όποιος, όμως, έχει διαβάσει το βιβλίο μου «Ψυχολογία και Αλχημεία» γνωρίζει τί στενή σχέση υπάρχει ανάμεσα στην αλχημεία και στα φαινόμενα που πρέπει να εξεταστούν, για πρακτικούς λόγους, στην ψυχολογία του ασυνείδητου. Γι’ αυτό, δεν θα απορήσει όταν ακούσει ότι αυτό το φαινόμενο, που η πείρα φανερώνει πως είναι τόσο συχνό και τόσο σημαντικό, έχει επίσης τη θέση του στο συμβολισμό και στις εικόνες της αλχημείας. Τέτοιες εικόνες αποκλείεται να αποτελούν συνειδητές αναπαραστάσεις της σχέσης της μεταβίβασης. Αντίθετα, παίρνουν αυτή τη σχέση σαν κάτι το βέβαιο και γι’ αυτό το λόγο μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε σαν μίτο της Αριάδνης. (. . .) (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)