Η γλώσσα, το σπουδαιότερο ταυτοτικό στοιχείο ενός λαού κι ενός τόπου, αλλάζει και εξελίσσεται μέσα στον χρόνο. Το γλωσσικό ιδίωμα, η ντοπιολαλιά των Ραβνών-Πετροκεράσων άλλαξε και σιγά-σιγά λησμονήθηκε και χάθηκε μέσα στο ποτάμι του χρόνου και τις αλλαγές των καιρών. Η παρούσα εργασία έχει ως πρόθεση να περισώσει από τη λήθη ένα μικρό δείγμα αυτής της λαλιάς, στοιχείο ενός πολιτισμού της προφορικότητας, μέσα από τον γραπτό λόγο. Θεωρητική εισαγωγή, διήγημα στη λησμονημένη γλώσσα, γλωσσάρι, παρομοιώσεις, παροιμίες - παροιμιακές εκφράσεις και ευτράπελες διηγήσεις, σαν μια μικρή γεύση της γλώσσας που λη σμονήσαμε.