“Με την οριστική απώλεια του παλιού ιδανικού, η φυλή καταλήγει να χάσει και την ψυχή της. Δεν είναι πια παρά ένας συρφετός από μεμονωμένα άτομα και ξαναγίνεται αυτό που ήταν όταν ξεκίνησε, μία μάζα. Παρουσιάζει όλους τους παραδοσιακούς χαρακτήρες χωρίς σταθερότητα και μέλλον. Ο πολιτισμός δεν έχει πλέον καμμία σταθερότητα και πέφτει στο έλεος όλων των συμπτώσεων. Ο όχλος βασιλεύει και οι βάρβαροι προχωρούν. Ο πολιτισμός μπορεί να φαίνεται ακόμη λαμπερός γιατί διατηρεί την εξωτερική του πρόσοψη που έχει δημιουργηθεί από ένα μακρύ παρελθόν, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα σκουληκιασμένο οικοδόμημα που τίποτε πια δεν το συγκρατεί και που πρόκειται να γκρεμιστεί με την πρώτη θύελλα. – Να περνά από τη βαρβαρότητα στον πολιτισμό ακολουθώντας ένα όνειρο κατόπιν να δύει και να πεθαίνει μόλις αυτό το όνειρο έχει χάσει την δύναμη του, αυτός είναι ο κύκλος της ζωής ενός λαού”.