«Η ενοχή όταν βιώνεται από μόνη της αποτελεί μια προθρησκευτική εμπειρία. Η διαφορά προέρχεται από την αυτονόητη μεθοδολογία μιας θετικής επιστήμης που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της στα όσα συμβαίνουν από το υποκείμενο και μέσα στο υποκείμενο. Χωρίς δηλαδή την προϋπόθεση για οποιαδήποτε υπερφυσική ή θεία παρέμβαση. Ο μύθος οργανώνει το χάος του ασυνειδήτου σε μία παραστατική εικόνα και αποβάλλει την ανάγκη αναγωγής για ερμηνεία σε υπερφυσική δύναμη». (. . .) Σ` αυτό και πολλά άλλα ζητήματα που απασχολούν ιδιαίτερα τη σύγχρονη σκέψη και συζήτηση, δίνει αναλυτικές και ξεκάθαρες απαντήσεις η νηφάλια φωνή του Νίκου Νησιώτη. Κάτι πολύ περισσότερο από συνολική ξενάγηση στο χώρο της «Ψυχολογίας της Θρησκείας», κάτι βαθύτερο και σημαντικότερο από ένα απλό διδακτικό εγχειρίδιο. Το έργο έχει αποκτήσει καταστατική σπουδαιότητα για τον κλάδο της Ψυχολογίας της Θρησκείας στην Ελλάδα. Μια καινοτόμος έρευνα που εκδίδεται για πρώτη φορά, 20 χρόνια μετά τον πρόωρο και αναπάντεχο θάνατο του συγγραφέα της.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]