ΣΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ του στη δεύτερη έκδοση του βιβλίου "Σχέδια από το Λονδίνο", ο συγγραφέας Ρόμπερτ Σκοτ Μπερν, εκφράζει την απογοήτευσή του, γιατί "το σχέδιο θεωρείται γενικά σαν μια επουσιώδης ικανότητα, περισσότερο διακοσμητική παρά απαραίτητη για τη διαπαιδαγώγηση της καινούριας γενιάς". Και συνεχίζει: "Πρώτο ανάμεσα στα πράγματα που θα βοηθήσουν στη δημιουργία μιας νέας τάξης πραγμάτων είναι το σχέδιο. Είναι λοιπόν σημαντικό να κάνουμε προσιτό σε όλους ένα μέσο που μ' αυτό η τέχνη των διαφόρων κλάδων μπορεί να γίνει ευκολότερα κατανοητή. Σκοπός του βιβλίου τούτου είναι να συνεισφέρει στον επιθυμητό αυτό στόχο". Οπωσδήποτε μια ματιά στο πολυσέλιδο αυτό εγχειρίδιο μας πείθει για τις ειλικρινείς, αν και φλύαρες προθέσεις του κειμένου που καλύπτουν πάνω από 140 πυκνογραμμένες σελίδες και 300 σελίδες με εικονογραφήσεις που προσφέρουν τ' απαραίτητα παραδείγματα για προσεχτική αντιγραφή, κι ο πραγματικός λόγος που παραθέτω το απόσπασμα από την εισαγωγή είναι ότι ίσως ο αναγνώστης να συμμεριστεί την έκπληξή μου μαθαίνοντας ότι το βιβλίο αυτό εκδόθηκε το 1853! Πόσα παρόμοια βιβλία, αναρωτήθηκα, έχουν άραγε εκδοθεί στα ενδιάμεσα 118 χρόνια πάνω στο θέμα του σχεδίου που μ' αυτό αποφάσισα ν' ασχοληθώ κι εγώ; Και πόσοι από τους συγγραφείς τους να επανέλαβαν άθελά τους τις οδηγίες των προηγούμενων; (...) (Από την εισαγωγή της έκδοσης)