Μια σύντομη συνύπαρξη δεκατριών ποιημάτων χαρτογραφεί έναν ανοιχτό κύκλο. Ξεκινούν από την παρατήρηση του εαυτού και του «άλλου», διασχίζουν στιγμές θαλπωρής και πλησιάζουν έναν χωροχρόνο δίχως κατάληξη· εκεί όπου το βίωμα συνεχίζει άρρητο.