Όσο βαριά είν΄ τα σίδερα, τόσο τρυφερή είναι φαντασία τούτου του ποιητή, του Εντμοντ Ντάσι, ο οποίος δεν ήξερε ελληνικά και δε διάβασε τους μείζονες και τους ελάσσονες ποιητές. Εξέτισε την ποινή του, για πολλά χρόνια, σε ελληνική φυλακή, έστιψε την ψυχούλα του και μας παράδωσε ένα από τα πιο αυθόρμητα σπαράγματα της ελληνικής ποιητικής λογοτεχνίας. Ένα μεγαλο ευχαριστώ στον ίδιο αλλά και στην “δασκάλα” του, την Ειρήνη Γαβριλάκη. (ΓΔ)