Τι είναι αυτό που συνδέει -ή διαχωρίζει- την επιστήμη ή τη φιλοσοφία και τις μονοθεϊστικές θρησκείες;
Όλα αυτά είθισται να αντιπαραβάλλονται ως Πίστη και Λογική. Από τη μια πλευρά, το υποκειμενικό και το πνευματικό· από την άλλη, το αντικειμενικό και το οικουμενικό. Από την άποψη αυτή, η Λογική προορίζεται μόνο για τους κλάδους της φιλοσοφίας και της επιστήμης. Η Ναιλά Φαρουκί -καθηγήτρια ιστορίας και φιλοσοφίας της επιστήμης- δεν αρκείται σ` αυτήν την απλούστευση: ο μονοθεϊσμός, όπως ακριβώς η φιλοσοφία και η επιστήμη, είναι δομημένος κατά τρόπο ορθολογικό. Τόσο ο μεν όσο και οι δε βασανίζονται στην αποδοχή αξιωμάτων, προϋποτιθέμενων πεποιθήσεων. Μόνες διαφοροποιήσεις, οι γλώσσες και οι εσωτερικές λογικές τους. Κι αν υπήρχαν πολλά είδη Λογικής;
Κι αν η αντίθεση ανάμεσα στην Πίστη και στη Λογική ήταν αποτέλεσμα μιας βαθιάς ακατανοησίας μεταξύ των πολιτισμών; Μήπως, λοιπόν, αυτή η αντίθεση έχει θεμελιωθεί πάνω σε μιαν παρεξήγηση; Προκειμένου να απαντήσει σ` αυτό το ερώτημα, η Ναιλά Φαρουκί μας προτείνει μια συνολική αναθεώρηση της ιστορίας των ιδεών.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]