Δεν είχα ποτέ αξιώσεις συγγραφέα, μα ούτε λογοτέχνη και έτσι ποτέ δε σκέφτηκα να γράψω ένα συγκεκριμένο βιβλίο που θα ήταν κάποιο "έργο" μου προσωπικό ή ένα λογοτέχνημα που θα έφερε τα χαρακτηριστικά π.χ. καλλιέργεια κάποιου έντεχνου λόγου κ.λ.π. Πολλά από τα πολύ νεανικά μου χρόνια, κάποια ευαισθησία μου γύρω στο παρελθόν αλλά και γύρω στα σημερινά δρώμενα σχετικά με τη συμπεριφορά των συνανθρώπων μας, ήσαν οι ανάγκες μου. Δηλαδή να εξωτερικεύσω και να καταγράψω μερικά από όσα θα ήθελα να θυμούνται, να θυμηθούν, να συγκινήσουν, να σατιρίσουν με λίγο πιπέρι και να γνωρίσουν οι όποιοι διαβάσουν τα μικροκείμενα του βιβλίου που κρατούν. Έτσι διάλεξα κατά βάση την αγαπημένη μου Κηφισιά, που γύρω της περιπλανήθηκαν τόσο κοντά στην αρχοντιά και το ρομαντισμό της του παλιού καλού καιρού, όσο και δίπλα στην μετέπειτα εξέλιξή της. Σ' αυτή την Κηφισιά που ισοπεδωμένη πια, δε διαφέρει με την κοινωνική εξέλιξή της, καθόλου, από εκείνο το περίφημο "τα πάντα όλα" που λένε σήμερα. Τα "άτομα" γύρω μας, αυτά τα άτομα που στην εποχή μου τα ονομάζουμε ακόμη, ανθρώπους! Γιάννης Π. Μελάς Χρονογραφήματα με επίκεντρο τους ανθρώπους, τα ελαττώματα και συναισθήματά τους. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου η βόλτα του συγγραφέα γίνεται στους δρόμους της Κηφισιάς, όπου διαπιστώνει τα διάφορα καλά ή παράδοξα και στος δεύτερο μέρος η περιπλάνηση γίνεται γενικά στα όρια μιας πόλης. Μιας πόλης, όπου μπορούμε να αναγνωρίσουμε στους χαρακτήρες εμάς ή κάποιο γνωστό μας πρόσωπο.