Τα "Περιστέρια στη χλόη" μετράνε ήδη πάνω από εξήντα χρόνια λογοτεχνικού βίου και στο διάστημα αυτό μείζονες κριτικοί τα έχουν ήδη χαρακτηρίσει ως ένα από τα σημαντικότερα έργα της γερμανικής μεταπολεμικής λογοτεχνίας. Ο Koeppen επιτυγχάνει με πρωτοποριακή, για τα γερμανικά γράμματα, τεχνική να μεταδώσει το κλίμα της αβεβαιότητας, του φόβου, αλλά και μιας υπόγειας ζωτικότητας που είχε αρχίσει να αναδύεται μέσα από τα ερείπια της ηττημένης Γερμανίας. Σκοπός του δεν ήταν να γράψει ένα πολιτικό μυθιστόρημα ή ένα κοινωνιολογικό δοκίμιο, αλλά η ίδια η αφηγηματική δύναμη και η αρτιότητα.