Το έργο του Μητρόδωρου του Λαμψακηνού, μαθητή και στενού συνεργάτη του Επίκουρου με τον τίτλο "Περί πλούτου" συνιστά την εξέλιξη της παράδοσης που εκκινεί από τους κλασικούς χρόνους ήδη και παράγει μια σειρά πραγματειών με αυτό τον τίτλο κατά την ελληνιστική εποχή. Υπό αυτή την άποψη είναι ενδιαφέρον να αναδειχθεί αυτή η παράδοση. Η συμβολή αυτής της πραγματείας του Μητρόδωρου, η οποία έχει διασωθεί σε ελάχιστα αποσπάσματα και τα οποία αποδίδονται στη νεοελληνική και σχολιάζονται, είναι σημαντική, διότι επηρέασε την αναλυτική πραγματεία επίσης του επικούρειου φιλοσόφου Φιλόδημου. Ο φιλόσοφος δεν πρέπει να επιζητά τον πλούτο, αρκείται στα ολίγα και απαραίτητα. Με αυτό τον τρόπο εντάσσεται ο Επίκουρος και οι επικούρειοι στην εξέλιξη της ελληνικής οικονομικής φιλοσοφίας και σκέψης.