«Η παρουσίασις αυτών των κειμένων αποτελεί ένα μέρος των λεχθέντων του Αναστασίου Βαλαδώρου, που κατά τη διάρκεια του βίου του με αγάπη επραγματεύθηκε. Η δημοσίευσις των δε σκοπό έχει, αφ` ενός μεν τη συγκέντρωση και διαφύλαξη από τον τυχόν διασκορπισμό τους και αφ` ετέρου μιαν προσφοράν, τρόπον τινά, για την πληρέστερη κατανόηση της αληθείας του ποιητικού λόγου της αρχαίας ελληνικής θρησκείας.
Όπως και ο αναγνώστης θα διαπιστώσει σιγά-σιγά, ο τρόπος της προσεγγίσεως του θείου λόγου είναι ένας ιδιαίτερος μυητικός τρόπος με τον οποίον συνήθιζε να κυκλοελίσσεται το πνεύμα του, και διευκρινίζουμε ότι σε καμία περίπτωση δεν αναφέρονται αμέσως ή εμμέσως κρίσεις και προσωπικές τοποθετήσεις στα υπό του Αναστασίου λεχθέντα ή υπερνοηθέντα. Εκεί μας δίνει την αρετήν της δυνάμεως της ψυχής και του νου του, η οποία διαρκώς διατηρεί τη σχέση της ορατότητος και της απτότητός του μετά του θείου και μοναδικού Λόγου. Αναμφίβολα διαπιστώνει κανείς ότι ήτο βαθύτατα γνώστης τόσο της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, όσο και της ορθοδόξου χριστιανικής.
Κλείνοντας τον μικρόν αυτόν πρόλογον υπενθυμίζουμε ότι το βιβλίο αυτό αποτελεί μέρος ομιλιών με οικείους και φίλους. Αυτήν ακριβώς την ατμόσφαιρα προσπαθήσαμε να μεταφέρουμε, ώστε ο αναγνώστης να ταυτισθεί με αυτήν τη σκέψη όσο είναι δυνατόν πληρέστερα, γιατί ο ζωντανός λόγος πάντα είναι διαφορετικός εν σχέσει με τον γραπτό που του λείπει η ζώσα πνοή και ιδιαίτερα η δύναμη του ομιλούντος Αναστασίου. Διότι, αν και απλά δοσμένος, είναι μεστός περιεχομένου και ουσίας, και θέλει προσοχή στο ξεδίπλωμα ώστε να φανεί σιγά-σιγά το βάθος και το εύρος του πνεύματός του».

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]