23. ΨΩΜΊ ΚΑΙ ΆΝΘΟΣ Δυο αγοράκια Ένα κοριτσάκι. Μαζεύουν άνθη του αγρού. Το κοριτσάκι μαζεύει περισσότερα. Τα αγόρια ζηλεύουν. Της τα αρπάζουν. Εκείνο κλαίει. Μια γριά που βλέπει Παρηγορεί το κορίτσι Με μια φέτα ψωμί. Τα αγόρια πετούν τα άνθη. Σπεύδουν Προς το ψωμί. Η επιθυμία της διακόρευσης Πάντα: Μαστίζεται από πείνα. 36. ΔΩΡΙΚΌΣ ΡΥΘΜΌΣ Δεν άφησα πέτρα για πέτρα Ασήκωτη. Στο ορεινό τοπίο της Αιγίνης. Ο Δίας ο Ελλάνιος έδειχνε Τον δρόμο. Και οι γλωσσικοί φθόγγοι Όλων εκείνων που πελεκούσαν Αιώνες πριν, την απόρθητη πέτρα. Δεν άφησα πέτρα για πέτρα ασήκωτη. Αλλά κανένα σημάδι θεάτρου εδώ. Που θα φανέρωνε την Ιωνική πλοκή Να λουφάζει σαν την οχιά Κάτω από τη Δωρική την πέτρα. Και τη χριστιανική έχιδνα. Να ηλιάζεται πάνω Στον κυκλώπειο αυτό ανασασμό.