“Το τραγούδι των Κολοκοτρωναίων” Λάμπει ο ήλιος στα βουνά, λάμπει και στα λαγκάδια, έτσι λάμπει κι η κλεφτουριά οι Κολοκοτρωναίοι, πόχουν τ’ ασήμια τα πολλά, τις ασημένιες πάλγες. οπού δεν καταδέχονται τη γης να την πατήσουν. Καβάλα παν στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε, καβάλα παίρν’ αντίδερο απ’ του παπά το χέρι. Ρίχνουν φλωριά στην Παναγιά, φλωριά και στους αγίους και στον αφέντη το Χριστό τις ασημένιες πάλγες…