«ΠΡΩΙ ΜΕ ΤΗ ΔΡΟΣΟΥΛΑ»: Πρωί Κι ακόμη σφυρίζουν όνειρα της νύχτας Αναπνέω βαθιά το καυσαέριο Καθώς μ' αρπάζει λεωφορείο για τη δουλειά Ένα κήτος με καταπίνει Κι αφού από στάση σε στάση αποτυχαίνει Να με χωνέψει Τέλος