Το “Παραμύθι χωρίς όνομα” ένα από τα πιο όμορφα βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα, αποτελεί πραγματικά συναρπαστικό εγερ- τήριο σάλπισμα για μια Ελλάδα της εργα- τικότητας, της τιμιότητας, της προκοπής, της μόρφωσης, της εθνικής περηφάνειας. Γράφτηκε σε μια εποχή πολιτικά ταραγ- μένη για την Ελλάδα, με ένα καθεστώς ασταθές, όπου άνθιζε η διαφθορά, και η εκπαίδευση πολύ απείχε από τις ευρωπα- ϊκές αντιλήψεις περί παιδαγωγικής. Σε μια εποχή που το γλωσσικό ζήτημα ήταν φλέ- γον. Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος, του οποί- ου ήταν μέλος και η Δέλτα, συσπείρωνε διανοούμενους, όπως λογοτέχνες (Βάρ- ναλης, Καζαντζάκης, Νιρβάνας), εκ- παιδευτικούς και παιδαγωγούς (Γληνός, Δελμούζος) φιλολόγους (Σαρής, Τρια- νταφυλλίδης), με στόχο μεταρρυθμίσεις που αφορούσαν στην εισαγωγή της δημο- τικής γλώσσας στην εκπαίδευση και στην εξάπλωση νέων ιδεών για την ανατροφή των παιδιών.