[...] Η μαγειρική είναι τέχνη· θέλει πείρα, έμπνευση, υπομονή, φιλότιμο και μεράκι. Αν γίνεται αγγαρεία, κουράζει πολύ και δεν έχει αίσιο αποτέλεσμα. Με αγάπη λοιπόν ο μοναχός φέρνει τα ξύλα στο τζάκι ή στον φούρνο κι ετοιμάζει τα υλικά για τη μαγειρική του. Στις συνταγές του χρησιμοποιεί συχνά άφθονα βότανα, λαχανικά, μυρωδικά και όσπρια. Τις Κυριακές και τις εορτές αρκετά ψαρικά αιγαιοπελαγίτικα γεμίζουν τα πιάτια των μοναχών και των προσκυνητών. Παρά τις μεγάλες ποσότητες, που είναι ανάγκη να ετοιμάσει ο μάγειρας, τα παρασκευάσματά του δεν υστερούν νοστιμιάς. Οι παλαιοί του έχουν διδάξει καλά τις πρέπουσες αναλογίες. Αυτά συμβαίνουν συνήθως στις ιερές κοινοβιακές αγιορείτικες μονές. Σε μια μεγάλη, τη μονή Ιβήρων, μαθήτευσε επί έτη και ο συντάκτης των απλών, ωραίων και σχετικά εύκολων εκατό αυτών συνταγών του παρόντος βιβλίου, που ξεχωρίζουν και διαφέρουν από πολλές άλλες. [...] (από τον πρόλογο του βιβλίου)