Αυτοί που πήραν τα όπλα, για να ανέβουν στο βουνό, έζησαν άσχημες καταστάσεις στα χωριά τους. Κυνηγήθηκαν από ντόπιους με διαφορετική ιδεολογία και αναγκάστηκαν να αφήσουν τις εστίες τους. Άλλοι πάλι πλανήθηκαν από ιδέες, που μάλλον ήταν ανεφάρμοστες στην πράξη, και η ιστορία έδειξε πως οι ίδιοι οι εκφραστές των ιδεών αυτών τους πρόδωσαν. Και φυσικά ο πόλεμος, που είναι ένα παιχνίδι με κανόνες ανθρωποφαγίας και τον κερδίζει αυτός, που θα βάψει τα χέρια του με το πιο πολύ αίμα. Ο πόλεμος σε κάνει σκληρό, να μοιάζεις πιο πολύ με σαρκοβόρο ζώο παρά με άνθρωπο. Όλα αυτά τα είδα και τα έζησα σε δίσεκτα χρόνια της περιπέτειας του βουνού. Κι ήμουν ένα τρυφερό πλάσμα δεκατριών χρονών... (Ελένη Αρσενοπούλου)