VIIIΤο σπίτι μου δεν βρίσκεται σε όροφο· ισόγειοείναι χωρίς υπόγειο. Ποιος μου χτυπά λοιπόν,τις νύχτες, το πάτωμα από κάτω, ποιοςμου φωνάζει οργισμένος: "Χαμήλωσε τη μουσική·υπάρχει κόσμος που κοιμάται, κόσμοςεργαζόμενος, νεκρός από τον μόχθο!".(από την ενότητα "Εκδοχές του τέλους, I-XVII")Η φωνή της, στο τηλέφωνο, ήταν τόσο γλυκιά,τόσο ζεστή, τόσο φρέσκια, που του' ρχότανενα φάει το ακουστικό.Τό'φαγε κι ήτανε γλυκό κι αφράτο σαν τσουρέκι.Τώρα, η φωνή της ηχεί, μέσα στα σπλάχνα του,ακόμη πιο γλυκιά, ακόμη πιο ζεστή, ακόμη πιοφρέσκια.(από την ενότητα "Παίγνια και σάτιρες")