Ένα παγερό απόγευμα του Ιανουαρίου, στα 1866, η Σκάρλετ καθόταν στο γραφείο της, γράφοντας ένα γράμμα στη θεία Πίτυ, εξηγώντας της λεπτομερώς, για δέκατη φορά, γιατί ούτε αυτή, ούτε η Μέλανι, ούτε ο Άσλεϊ δεν μπορούσαν να επιστρέψουν στην Ατλάντα για να την επισκεφτούν. Έγραφε ανυπόμονα επειδή γνώριζε ότι η θεία Πίτυ δεν θα διάβαζε παρακάτω από τις πρώτες γραμμές και μετά, θα της έστελνε απάντηση γεμάτη παράπονα: “Μα φοβάμαι τόσο να μένω μόνη μου!”…