Την περίοδο που γράφονται και διδάσκονται οι "Όρνιθες" η Αθήνα ζει στην παραζάλη της πιο τυχοδιωκτικής της περιπέτειας. Το καλοκαίρι του 415 π.Χ. φεύγει από τον Πειραιά το μεγαλύτερο εκστρατευτικό σώμα που είχε ποτέ συγκροτήσει η Αθήνα. Φεύγει, με τις πιο μεγάλες, αλλά και πιο άδικες, ληστρικές, προσδοκίες των Αθηναίων, για την Σικελία, όπου όμως θα καταγραφεί η μεγαλύτερη μέχρι τότε ήττα της Αθήνας, από την οποία ποτέ δεν θα συνερχόταν, μέχρι την τελική συντριβή της, το 404 π.Χ.