Το βιβλίο "Όλγα, η Βασίλισσα των Ελλήνων" είναι το τέταρτο βιβλίο των Εκδόσεων Στέμμα. Οι συνιστώσες, από τις οποίες κρίνεται συνήθως μια βιογραφία, είναι: ο συντάκτης της (ποιος τη γράφει), η χρονική απόσταση από τα γεγονότα (πότε τη γράφει) και οι πηγές που μεταχειρίζεται. Στο βιβλίο που κρατάτε προσωπικά θεωρώ ευτύχημα το ότι η συγγραφέας δεν είναι απλά σύγχρονη της βασίλισσας Όλγας, αλλά και την έζησε εκ του σύνεγγυς μέχρι το τέλος του βίου της. Η βασίλισσα Όλγα ήλθε από τη Ρωσία στην Ελλάδα το 1867 ως σύζυγος του βασιλιά Γεωργίου του Α'. Όχι μόνο εγκλιματίστηκε γρήγορα στη νέα της πατρίδα, αλλά από την πρώτη στιγμή (απ)έδειξε έμπρακτα την αφοσίωση και την αγάπη της στο λαό της. Η φιλανθρωπία της, απόλυτα συνυφασμένη και εκπορευόμενη από την ειλικρινή χριστιανική πίστη της, θαυματούργησε σε ένα κράτος, στο οποίο εκείνη την εποχή κάθε έννοια πρόνοιας θεωρούνταν πολυτέλεια - ή μάλλον ουτοπία. Η βασίλισσα Όλγα, όμως, διέθεσε αβίαστα όλο το χρόνο και τα χρήματα τα δικά της, των υψηλών συγγενών της και των ανώνυμων και επώνυμων ευεργετών που ανταποκρίθηκαν στις εκκλήσεις της για τη σύσταση κοινωφελών ιδρυμάτων, οργανισμών και σωματείων, τα οποία δυστυχώς οι περισσότεροι από εμάς σήμερα αγνοούμε - τουλάχιστον στο εντυπωσιακό σύνολό τους. Στην πορεία το παράδειγμά της ακολούθησαν και οι Πριγκίπισσες νύφες της και οι μετέπειτα Βασίλισσες της Ελλάδας, αφού οι στέρεες βάσεις που έθεσε η Βασίλισσα Μητέρα έμελλε να κρατήσουν έως και την τρέχουσα εποχή. Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι, αν υπήρχε σήμερα η "υψηλή επιστασία της Βασίλισσας", δε θα βιώναμε την αποσύνθεση των κρατικών ιδρυμάτων. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)