ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΗΣ Είναι πολλοί που δεν ένιωσαν ποτέ την ανάγκη της ποίησης και τους ποιητές τους θεωρούν όντα σπάνια και δαιμονικά. Και πώς να μην τους θεωρούν έτσι άλλωστε όταν μαθαίνουν, άκουσον-άκουσον, ότι κάποιοι απ' αυτούς που υμνούσαν τη θάλασσα στο τέλος πνίγηκαν μέσα της ενώ κάποιοι που τα σύννεφα εγκωμίαζαν στο τέλος τους πήραν και τους σήκωσαν. Ψηλά, πολύ ψηλά, μέχρι που έγιναν κουκίδες στον ουρανό κι από τότε λάμπουν σαν αστέρια.