Με την έκδοση του παρόντος κλείνω οριστικά το εσώτερο χρέος μου προς τους φαραούνους της γης, προς τους οποίους έχω δείξει επί σειρά ετών και με πλήθος δημοσιευμάτων την άδολη αγάπη μου. Δειλά στην αρχή από το περιοδικό (της ΕΔΑ) "Σχεδία", μετά με σειρά δημοσιευμάτων στην αθηναϊκή Ελευθεροτυπία και στο "Πανευβοϊκόν Βήμα" Χαλκίδας, κατόπιν με την έκδοση του βιβλίου "Αυτοί είναι οι Τσιγγάνοι, Ιστορία - Γλώσσα - Λαογραφία - Πολιτισμός", Γαβριηλίδης, Αθήνα 1996, και συμπληρωμένη Νεφέλη, Αθήνα 2007, αργότερα με διάλεξη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, που δημοσιεύθηκε σε τόμο για τον Κοινωνικό Αποκλεισμό, κατόπιν με άρθρο στο π. "Διαβάζω", πιο μετά με συμμετοχή σε Συνέδριο στη Θεσσαλονίκη με διοργανώτρια την τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Θεσσαλονίκης (την εισήγηση ο Κ. Ζουράρις την εγκωμίασε σε επιφυλλίδα στην Ελευθεροτυπία), ύστερα με την έκδοση του βιβλίου "Μικρό Λεξικό της Τσιγγάνικης Γλώσσας" (Ρομανί), Μέδουσα, Αθήνα 2001, και στη συνέχεια με σκόρπια... κείμενα σε περιοδικά και... ως πληροφορητής σε φερέλπιδες νέους εκπονητές πτυχιακών εργασιών ή διδακτορικών σε ΑΕΙ της χώρας ή της αλλοδαπής. Αυτά, για τη σωτηρία της ψυχής που είναι πολύ μεγάλο πράγμα!, όχι για δραχμές και όβολα ή για αργύρια και... ευρώπουλα των κοινοτικών προγραμμάτων με σκοπό την διακηρυσσόμενη -δήθεν- σωτηρία των Τσιγγάνων.