Παιδί του αιώνα του, ορμητικός, θαρραλέος, ανατρεπτικός, βούτηξε στον ωκεανό της εποχής, παρασύρθηκε από τα κύματα και βρέθηκε ολομόναχος και ξεχασμένος στην προκυμαία της Πετρούπολης - Λένινγκραντ, αφήνοντας την τελευταία του πνοή λησμονημένος από τους συγχρόνους του. Ο Ανατόλι Μπορίσοβιτς Μαριενγκόφ (1887-1962), παραμένει μέχρι σήμερα μία μυστηριώδης, μοναχική μορφή στην ιστορία των ρωσικών γραμμάτων. Ποιητής και δραματουργός, πεζογράφος και επιφυλλιδογράφος, σεναριογράφος και δημοσιογράφος, ήταν ανάμεσα σε εκείνους που ίδρυσαν το κίνημα του Ιμαζινισμού στο πλαίσιο της ρωσικής πρωτοπορίας του 20ού αιώνα. Πάλεψε με τους δαίμονές του, ηττήθηκε μεγαλοπρεπώς και αποσύρθηκε στην αφάνεια, περιμένοντας καλύτερους καιρούς για ποιητές. Η δικαίωση, όπως συμβαίνει συνήθως, ήρθε μετά θάνατον. [...] Στους «Κυνικούς» ο Μαριενγκόφ περιγράφει τα γεγονότα του 1918. Το ιστορικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται η πλοκή είναι ο τρομακτικός σε έκταση και αριθμό θυμάτων ρωσικός Εμφύλιος πόλεμος, κατά τη διάρκεια του οποίου ο πρωταγωνιστής Βλαντίμιρ χαρίζει την αγαπημένη του Όλγα ένα μπουκέτο με αστράκια. Εκείνη όμως ενδιαφέρεται αν στην Μόσχα πωλείται γαλλική πούδρα. Οι γονείς της Όλγας εγκαταλείπουν την Ρωσία, συμβουλεύουν δε την ίδια να παντρευτεί κάποιον Μπολσεβίκο, προκειμένου να κρατήσει το διαμέρισμα που της άφησαν και να μην το δημεύσουν προκειμένου να στεγαστούν στα δωμάτια του κάποιοι ξένοι. Η Όλγα, για να επιβιώσει, πουλάει τα κοσμήματά της. Ο προσεκτικός αναγνώστης, εύκολα μπορεί να διακρίνει αυτοβιογραφικά στοιχεία στον πρωταγωνιστή Βλαντίμιρ, ο οποίος έχει έναν παράξενο αδελφό, ο οποίος δουλεύει για τους Μπολσεβίκους και τον οποίο προσπαθεί να πείσει πως η πραγματική αγάπη είναι πιο σημαντική από την σοσιαλιστική επανάσταση. Ο Εμφύλιος πόλεμος μαίνεται, μα οι δύο ερωτευμένοι δεν έχουν μάτια για να δουν την τραγωδία που εκτυλίσσεται μπροστά τους. Ο πρωταγωνιστής κάνει πρόταση γάμου στην Όλγα. Εκείνη συμφωνεί, με το επιχείρημα πως τον χειμώνα κάνει πολύ κρύο κι έ