Τι σχέση έχει μια βόλτα στην ψαραγορά μιας πόλης της βόρειας Ολλανδίας με τον άνθρωπο που είμαι σήμερα και με τον τρόπο που έγραψα αυτό το βιβλίο; Και τι σχέση έχει η ανάγνωση ενός βιβλίου δίπλα στη θάλασσα με την αμφισβήτηση του αυτονόητου;
Τι εννοούμε όταν λέμε «Ο άνθρωπος είναι ο άνθρωπος»; Και τι όταν λέμε «Οι ιστορίες γεννιούνται, αναπτύσσονται, πολλαπλασιάζονται και πεθαίνουν ... σύμφωνα με τις άρρητες κατανοήσεις του τι μετράει ως ... μια ζωή που μπορούμε να αφηγηθούμε»;
Σε αυτά και σε άλλα ερωτήματα δίνει απαντήσεις το βιβλίο Οι ιστορίες που είμαστε, οι ιστορίες που μπορούμε να γίνουμε. Το πρώτο μέρος του (Οι ιστορίες που είμαστε) αποτελεί μια εισαγωγή στη θεωρία και την έρευνα γύρω από την ανάπτυξη της αφηγηματικής ταυτότητας και το δεύτερο μέρος του (Οι ιστορίες που μπορούμε να γίνουμε) αποτελεί μια εισαγωγή σε κάποιες από τις βασικές έννοιες της αφηγηματικής προσέγγισης στη θεραπεία και την κοινοτική πρακτική.
Η ανάγνωση του βιβλίου δεν απαιτεί πρότερες γνώσεις από το επιστημονικό πεδίο της ψυχολογίας? απαιτεί μόνο την επιθυμία σας να εμπλουτίσετε τη ματιά σας απέναντι στη ζωή σας, τις σχέσεις σας και τους άλλους ανθρώπους.