Στον ανταρτοπόλεμο ο αντάρτης, ο αφανής αυτός ήρωας, αποκτά λαϊκή αποδοχή και η αυτοθυσία του στην πορεία των λαϊκών αγώνων τον διαμορφώνει σαν ήρωα. Αν έτσι κατανοηθεί η μορφή και η φυσιογνωμία του αντάρτη, τότε μένει για πάντα ζωντανός στην ψυχή και στη μνήμη του λαού. Τέτοιους ήρωες το κίνημά μας ανέδειξε πολλούς, και πρέπει να τους θυμόμαστε με ευλάβεια και σεβασμό. Η προσφορά τους αποτελεί ανεκτίμητο κειμήλιο γιατί με τις θυσίες τους φάνηκαν αντάξιοι και συνεπείς στον όρκο που έδωσαν στο λαό. (Νίκος Μότσιος)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]