Πρ?κειται για ?να λογοτ?χνημα με ?ντονα αυτοβιογραφικ? στοιχε?α. Μ?σα απ? τις σελ?δες του μπορε? κανε?ς να γνωρ?σει τ?σο τη νε?τερη ιστορ?α της π?λης της Θεσσαλον?κης ?σο και το χρονικ? της εγκατ?στασης σ? αυτ?ν των προσφ?γων της Μικρασιατικ?ς Καταστροφ?ς. Η περ?οδος αυτ? συν?βαλε καθοριστικ? στη διαμ?ρφωση της π?λης, ?πως τη γνωρ?ζουμε σ?μερα. Ο συγγραφ?ας περιγρ?φει με γλαφυρ?τητα τη δημιουργ?α του ομ?νυμου δρ?μου, ο οπο?ος - ?πως ?λλωστε και πολλο? ?λλοι - οφε?λει την ?παρξ? του σε Μικρασι?τες πρ?σφυγες, και κ?νει ?μεσες και ?μμεσες αναφορ?ς στα δ?σκολα χρ?νια που ακολο?θησαν. Ο συγγραφέας περιγράφει με λεπτομέρειες τις καθημερινές προσπάθειες των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922 να γίνουν ενεργά μέλη της κοινωνίας της πόλης της Θεσσαλονίκης καλύπτοντας έτσι κατά το μεγαλύτερο μέρος τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Περιγράφει γλαφυρά και με κάθε λεπτομέρεια τον καθημερινό αγώνα ξεριζωμένων ανθρώπων να επιβιώσουν και να «χτίσουν» μεταφορικά και κυριολεκτικά από το μηδέν τη ζωή τους. Ανελέητος ο καθημερινός αγώνας, καθώς έπρεπε να κτίσουν τα σπίτια τους σε δύσβατες, κακοτράχαλες εκτάσεις όπου μέχρι τότε γίνονταν οι δοσοληψίες κακοποιών στοιχειών, ενώ ταυτόχρονα έπρεπε να εξασκήσουν το όποιο επάγγελμά τους μέσα σε μια κοινωνία που τους αντιμετώπιζε τις περισσότερες φορές ως παρείσακτους. Οι πιο άξιοι από αυτούς καταφέρνουν όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά να ενταχθούν πλήρως στον κοινωνικό ιστό της νέας τους πατρίδας έχοντας κερδίσει την τιμή, την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό που τους αξίζει. Δεν ξεχνούν όμως ούτε στιγμή τη μικρασιατική καταγωγή τους και τον Ξεριζωμό που υπέστησαν από τη δικιά τους Μητέρα Γη. Η χαμένη για πάντα Πατρίδα αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό στοιχείο της ύπαρξής τους και κάνει έντονα αισθητή την παρουσία της σε κάθε τους δραστηριότητα της καθημερινής ζωής, είτε αυτή αφορά ιδιαίτερες μεμονωμένες συνήθειες του καθενός από αυτούς είτε τις διαπροσωπικές, κοινωνικές και επαγγελματικές τους σχέσεις στο σύνολό τους με τους νέους τους σ