Το βιβλίο είναι γραμμένο σταράτα, άμεσα, καίρια, χιουμοριστικά, μ’έναν αλλόκοτο και γοητευτικό τρόπο, κι αν κάπου κάπου ο αναγνώστης αναρωτιέται καλά τα λέει, τι λέει όμως ακριβώς;, ωστόσο τελικά τον συνεπαίρνει το όλο σπίθες ύφος και η σχεδόν λαχανιαστή γοργότητα του κειμένου. Αυτός ο ξεριζωμένος, ο πλούσιος σε καρδιά, σε χιούμορ, σε όνειρα, σε λαϊκότητα και σε αισιοδοξία, ο εφευρετικός και και πεισματάρης και αναφομοίωτος, γεμίζει το βιβλίο και αναγκάζει τον αναγνώστη να τον αγαπήσει και να τον αποχωριστεί με λύπη τη στιγμή που ο ήρωας και η ανεκδιήγητη οικογένειά του ήταν έτοιμοι και πάλι να ριχτούν στον αγαπημένο τους αγώνα για τη ζωή.