Έρωτες, δολοπλοκίες, σασπένς στις γωνιές του Μπουένος Άιρες αλλά κι ένα άνοιγµα καρδιάς. Ελλάδα και Αργεντινή, δυο χώρες µε ταυτόσηµες προκλήσεις. Σε µια εποχή µοναξιάς, αποµόνωσης, εικονικής επικοινωνίας, ο Χορός των Αγγέλων γίνεται η επίγνωση που οδηγεί στην αγάπη και στην ευτυχία. Όλα αρχίζουν µε ένα νεύµα και τελειώνουν µε µια αγκαλιά. Κι ενώ όλοι ξεκινούν ανυποψίαστοι τα βήµατα του τάνγκο, στην πραγµατικότητα κάνουν τα βήµατα στην ίδια τη ζωή. Αληθινές στιγµές που αγγίζουν και αφυπνίζουν την ψυχή.

  

Ένας µικρός βράχος τής τράβηξε την προσοχή. Πλησίασε αργά και κάθισε στην πλατιά, σκαφτή του επιφάνεια. Ακούµπησε ανάστροφα τις παλάµες της στα γόνατα και κοίταξε κατάµατα τον ήλιο, που είχε αρχίσει να δύει. Γέµισε µε το φως του. Η αναπνοή της έµοιαζε µε σιγανό, ρυθµικό τραγούδι. 

Έκλεισε τα βλέφαρα αφήνοντας τον εαυτό της να ονειρευτεί. Της ήρθε στον νου το ταξίδι της, αναλογίστηκε όλους αυτούς µε τους οποίους είχε συνταξιδέψει. Ελαφρές ριπές ανέµου τής χάιδεψαν το πρόσωπο, να της υπενθυµίσουν πως είχε φτάσει η στιγµή. Η Δάφνη άνοιξε τα µάτια κι ατένισε τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, την πεµπτουσία του Αιγαίου. Σε λίγο µια ιδέα που είχε γεννηθεί στην καρδιά της θα γινόταν πραγµατικότητα. Σε λίγο θα άρχιζε ο Χορός των Αγγέλων...