Όταν το 1996, στην πανηγυρική συνεδρίαση της Βουλής για την επέτειο των εκατό χρόνων από τον θάνατο του Χαρίλαου Τρικούπη, άκουσα την πρόταση να ονομαστεί η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης, ένοιωσα μια περίεργη αύρα να αγγίζει την οικογένειά μου· ο άντρας μου είχε την πρωτοβουλία συγκρότησης του ομίλου των ελληνικών και γαλλικών εταιρειών που ανέλαβαν τη μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή και λειτουργία της γέφυρας αυτής, και εγώ ασχολούμαι εδώ και δέκα χρόνια με τη μελέτη και την έκδοση του αρχείου του Χαρίλαου Τρικούπη. Και ξαφνικά δύο τόσο διαφορετικοί χώροι έδεναν μεταξύ τους. Ξαφνικά; "Ισως όχι, αφού την πρώτη νύξη στη Βουλή για την κατασκευή μιας γέφυρας μεταξύ του Ρίου και του Αντιρρίου την έκανε ο ίδιος ο Τρικούπης το 1889, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης σχετικά με την κατασκευή του σιδηροδρόμου Μεσολογγίου-Αγρινίου: «Η γραμμή του Αντιρρίου, εις ην πάντως θέλομεν καταλήξει, έχει υπερτάτην στρατηγικήν σημασίαν και ε εμπορικήν, διότι η συγκοινωνία Πελοποννήσου και Στερεάς δια Ρίου και Αντιρρίου, σχεδόν δυνάμεθα ειπείν, ότι δεν είναι θαλασσία· υπάρχουσι μάλιστα και οι προτείνοντες όπως γεφυρωθή το στενόν, όπως, ουχί εν συγγράμματι ασημάντω, αλλ' εν τη Επιθεωρήσει των Δύο Κόσμων, ο διάσημος φιλόλογος Βουρνούφ». Ο Χαρίλαος Τρικούπης γεννήθηκε το 1832 στο Ναύπλιο και πέθανε το 1896 στις Κάννες. Ανήκοντας σε μία οικογένεια πολιτικών που κυριολεκτικά έγραφε την Ιστορία του τόπου μας, δεν είναι περίεργο ότι ασχολήθηκε με την πολιτική. Πατέρας του ήταν ο πολιτικός και διπλωμάτης Σπυρίδων Τρικούπης, ο ιστορικός της Ελληνικής Επανάστασης, που είχε διατελέσει γενικός γραμματέας της επικρατείας (πρωθυπουργός) επί Καποδίστρια και πρωθυπουργός της Ελλάδας επί αντιβασιλείας. Μητέρα του ήταν η αδελφή του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, Αικατερίνη. Μετά τις νομικές σπουδές του στην Αθήνα καί το Παρίσι, ο Χαρίλαος Τρικούπης διορίστηκε γραμματέας στην ελληνική πρεσβεία του Λονδίνου, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του, μετά την αποχώρηση του οποίου ανέλαβε και τη διεύθυνση