Στις αρχές της δεκαετίας του 1940, μετά από δεκαετή σχεδόν έρευνα, ο Βίλχελμ Ράιχ κατέδειξε με ευφυή πειράματα ότι η λίμπιντο είναι μια φυσική και απτή ενέργεια, η οποία εκτός από τους ζωντανούς οργανισμούς υπάρχει και στην ατμόσφαιρα. Με την κατάλληλη τροποποίηση μιας γνωστής στην επιστήμη συσκευής, του κλωβού Φαραντέι, επινόησε μια διάταξη που μπορεί να συγκεντρώσει την ελεύθερη αυτή ενέργεια από την ατμόσφαιρα, στο εσωτερικό της συσκευής. Ονόμασε την ενέργεια «οργόνη», τη συσκευή «συσσωρευτή οργόνης» και αναζήτησε τους τρόπους με τους οποίους ο συσσωρευτής μπορεί να βελτιώσει τη ζωή του ανθρώπου.