Είναι ο άνθρωπος φύσει καλός, άγραφη πλάκα, ή πολιτισμικά κατασκευάσιμος; Εγωιστής ή αλτρουιστής; -Με τον Ρουσσώ ή με τον Χομπς; -Υπάρχει ελεύθερη βούληση ή είμαστε γονιδιακές μηχανές; -Είναι η οικονομία η επιστήμη της ιδιοτέλειας; Η αγορά παράγει αγαθά ή επιθυμίες; -Ορθός λόγος ή συναίσθημα; -Ίσοι και όμοιοι ή διαφορετικοί και ίσοι; -Γιατί ο Homo (άνθρωπος) δεν είναι sapiens (σοφός) -Τι είναι ο πολιτισμός των ορίων; Οι άνθρωποι δεν είναι ούτε κακοί ούτε καλοί ή, μάλλον, είναι και κακοί και καλοί, χωρίς να κλίνουν εκ φύσεως προς τη μια ή την άλλη πλευρά. Το κακό και το καλό είναι εξίσου ριζικά στην ανθρώπινη φύση, είναι έμφυτα και επίκτητα. Ο άνθρωπος είναι μια ενότητα της κοινωνικής και της βιολογικής του φύσης, δεν είναι αποφυσικοποιημένος, ούτε απλώς κοινωνικά κατασκευάσιμος, είναι φύση και ιστορία. Δεν υπάρχει άδολη φύση και διεφθαρμένος πολιτισμός ή διεφθαρμένη φύση και άδολος πολιτισμός. Η ανθρώπινη κατάσταση έχει τραγική υπόσταση. Ίσως το πιο ριζοσπαστικό όραμα, η πιο μεγάλη αφήγηση, είναι η κατανόηση ότι το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, κυρίως οι δυνάμεις της βούλησης για ισχύ και κυριαρχία που κατοικούν μέσα του. Η επίγνωση αυτού είναι η ελπίδα για την οικοδόμηση της ευζωίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)