Ο αναγνώστης θα παρακολουθήσει στο δοκίμιο πάνω στον Μωυσή του Μιχαήλ Αγγέλου μιαν επαναστατική ερμηνευτική, που συγκροτείται από τη μεθοδική επεξεργασία λεπτομερειών, όπως στην αποκρυπτογράφηση των ονείρων. Αλλά αυτό που πρέπει να ερευνηθεί δεν είναι η φύση της τέχνης, ένα χρέος στη γενικότητα του οποίου ναυάγησαν πολλοί επίγονοι ψυχαναλυτές. Ο Φρόυντ θα προσπαθήσει να εξηγήσει τη συντριπτική εντύπωση του συνόλου, τον τρόπο με τον οποίο ο Μιχαήλ Άγγελος συναντά τις βαθύτερες ψυχικές ανάγκες μας, βαδίζοντας στο έμμεσο μονοπάτι του ήσσονος γεγονότος. Αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι τ' απομεινάρια μιας κίνησης, που πρόκειται ν' ανασυντεθεί σε φάσεις που προηγούνται του μορφικού ολοκληρώματος, όπως ανασυντίθενται οι αντιθετικές ιδέες που οδηγούν στους συμβατικούς μηχανισμούς των συμπτωμάτων. Ο Μωυσής λέει περισσότερα απ' αυτό που βλέπουν τα μάτια μας. (Απόσπασμα από την έκδοση)