Το βιβλίο πραγματεύεται την σχέση των εθνικιστών διανοουμένων του μεσοπολέμου με τον ρουμανικό εθνικισμό και ειδικότερα του θρησκειολόγου Μίρτσεα Ελιάντε με την Σιδηρά Φρουρά. Όπως εξηγεί ο μεταφραστής Κωνσταντίνος Τσοπάνης , «…όλη αυτή η γενιά των Ρουμάνων διανοουμένων τόσο στο εσωτερικό όσο και στην εξορία, είχαν θητεύσει στη Σιδηρά Φρουρά. NaeIonescu, Mircea Eliade, Emil Cioran, Virgil Gheorgiu και πόσοι άλλοι ακόμα δεν πέρασαν από τις γραμμές της Λεγεώνας βιώνοντας τη φυγή από την έρημο του κόσμου στον χώρο του πνεύματος και του μεταφυσικού. Όλοι αυτοί οι νέοι βλαστοί μιας άνοιξης που έσβησε πρόωρα, αναζήτησαν και εν πολλοίς επέτυχαν μια άμεση μέθεξη με το επέκεινα και το μεταφυσικό, πέρα από τους νόμους της φύσεως και τους κανόνες της Ιστορίας. Κι αυτή η μυστική αποκάλυψη που βίωσαν, ο καθένας στο μέτρο που το άντεχε, φαίνεται μέσα από τα κείμενα τους τα οποία διέπει μια κοινή γραμμή, η ευθύγραμμη πορεία του κόσμου προς έναν τελολογικό σκοπό, τη σωτηρία του κόσμου μέσω της μεθέξεως του ανθρώπου με το θείο. […]Ο Λεγεωνάριος, που βίωσε στον ύψιστο βαθμό τον Ορθόδοξο μυστικισμό του υπερεθνικισμού, ήταν ένας κοσμικός ασκητής της κοινωνίας και της Ιστορίας. Ήταν αυτό ακριβώς που επιδίωξε να δημιουργήσει ο Capitan Codreanu, ο «Νέος Άνθρωπος»…