Μια ιστορία, συγκινητική όσο και διαφωτιστική, για το τι σημαίνει να βρίσκεσαι αντιμέτωπος με την έκταση -και τα όρια- της ανθρώπινης γνώσης. Παρακολουθώντας ένα μάθημα σχετικά με το άπειρο στο Στάνφορντ, περί τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Ράβι Καπούρ ανακαλύπτει ότι βρίσκεται μπροστά στα ίδια μαθηματικά και φιλοσοφικά διλήμματα που αντιμετώπισε και ο μαθηματικός παππούς του πριν από αρκετές δεκαετίες - και που τον οδήγησαν στη φυλακή. Κατηγορούμενος, το 1919, με βάση έναν σκοταδιστικό νόμο περί βλασφημίας σε μια μικρή πόλη του Νιου Τζέρσεϊ, ο Βιτζέι Σαχνί προκαλείται από έναν επιφυλακτικό δικαστή να υποστηρίξει την πεποίθησή του ότι η μαθηματική βεβαιότητα μπορεί να επεκταθεί στο σύνολο της ανθρώπινης γνώσης, συμπεριλαμβανομένης και της θρησκείας. Μαζί οι δύο άνδρες ανακαλύπτουν την ισχύ -και την επισφάλεια- αυτού που για μεγάλο διάστημα θεωρούνταν το απόγειο της ανθρώπινης βεβαιότητας, της Ευκλείδειας γεωμετρίας. Ενώ ο παππούς και ο εγγονός παλεύουν με το ερώτημα αν είναι εφικτή η απόλυτη βεβαιότητα στα μαθηματικά ή τη ζωή, αναγκάζονται να επανεξετάσουν τις θεμελιώδεις πεποιθήσεις και επιλογές τους. Οι ιστορίες τους βασίζονται στη διερεύνηση των παράλληλων εξελίξεων στη μελέτη της γεωμετρίας και του απείρου. Και τα μαθηματικά που περιγράφονται είναι τόσο λιτά και συναρπαστικά όσο η αφήγηση και οι χαρακτήρες είναι ελκυστικοί και περίπλοκοι.