Ένα μυθιστόρημα με θέμα την περιπέτεια της γραφής ενός μυθιστορήματος. Ένας συγγραφέας, το βράδυ της εγκατάλειψής του από μια γυναίκα, προσπαθεί να συνθέσει το μυθιστόρημα ενός ενοχικού έρωτα. Η συνειρμική αφήγηση δεν εστιάζει μόνο σε αναμνήσεις, συναισθήματα και προσωπικά του βιώματα, καταγράφοντας την εποχή από τα μέσα της δεκαετίας του '50 ως τις αρχές της δεκαετίας του '80, αλλά απεικονίζει πρωτίστως τη διαδικασία έμπνευσης και γραφής ενός μυθιστορήματος. Ο αφηγητής - συγγραφέας, αναζητώντας τους ήρωες του μυθιστορήματος, ανακαλεί και μεταπλάθει σε λογοτεχνικούς ήρωες πρόσωπα του παρελθόντος και περιπλανάται στην Ουτοπική Ενδοχώρα, χώρα συγγραφικής φαντασίας στην οποία οι λογοτεχνικοί ήρωες δεν είναι αναιμικά κατασκευάσματα, αλλά όντα με οργανική ύπαρξη. Εκεί συναντά τον αγαπημένο του λογοτεχνικό ήρωα, τον Μπλουμ, από τον Οδυσσέα του Τζόις κι έρχεται αντιμέτωπος με ξεχασμένους κι αποτυχημένους ήρωες βιβλίων του παρελθόντος επιβεβαιώνοντας τη ρήση του Nabokov ότι "η τέχνη δεν περιορίζεται στην αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά δημιουργεί τη δική της πραγματικότητα". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)