Ένα δοκίµιο ψυχρό σαν λάµα µαχαιριού, ενίοτε ανελέητο, στο οποίο ο Λούθερ Μπλίσετ, κάθε άλλο παρά συντετριµµένος από τη θλίψη, εξαπολύει καυστική επίθεση στην ντεµποριανή παράδοση, προτρέποντάς µας να αναγνωρίσουµε ότι η καταστασιακή σκέψη είχε πεθάνει πολύ πριν από τον πραγµατικό θάνατο του Ντεµπόρ. Ο Λούθερ Μπλίσετ ως «νόθο τέκνο» µπροστά στον νεκρό «πατέρα» δεν προτίθεται να ακολουθήσει την επικήδεια τελετή που θα ήθελαν οι περιστάσεις. Απεναντίας, βρίσκει το πτώµα και το θάβει, δίχως την παραµικρή ιερότητα. Αντίο, λοιπόν, Ντεµπόρ, ήσουν τελειωµένος από καιρό.