Η ΙΔΕΑ ΣΟΥ Η Ιδέα σου για Μένα κι η Ιδέα μου για Σένα συναντήθηκαν. Φευγαλέο άγγιγμα μέσα σε μια βιασύνη παρεξηγημένης ύπαρξης. Ήμουν λίγη, κι ήθελες να φανείς Μεγάλος. Η Ιδέα σου για Μένα φάνηκε να σε γεμίζει ικανοποίηση. Η Ιδέα μου για Σένα κι η Ιδέα σου για Μένα σμίξανε σ΄ένα λαχανιασμένο τανγκό ελπίδας. Βηματισμοί πάθους που οδηγούσαν στην Ιδέα ενός Ιδανικού. Ήσουν Τεράστιος και δεν ήμουν σίγουρη ότι σου αξίζω. Παραπάτησα κλονισμένη από την ιδέα της ανεπάρκειάς μου. Η Ιδέα κατακερματισμένη στα Σου και τα Μου αναζήτησε τον εαυτό της στην έκφραση των Πάντων. Πού Είσαι και πού Είμαι ακόμη δε γνωρίσαμε. Ποιος Είσαι και ποια Είμαι -μες στο γεμάτο λαχανιάσματα και πάθος τανγκό των ιδεών- γυρεύει μιαν απάντηση. Μα να ‘ναι άραγες αυτή η πιο μεγάλη παρεξήγησις του βιου μας; Η αναζήτηση απάντησης στην Ύπαρξη; Η ύπαρξη είναι ατέρμονο ταξίδι και γνωριμιά με Νέα Θαυμαστά Απρόσμενα κι Αστεία κι όλη η μαγεία της είναι ακριβώς αυτό, πως τελειωμό δεν έχει. Η Ιδέα σου για μένα κι η Ιδέα μου για σένα θα ταξιδεύουνε παράλληλα στο Αιώνιο της Προσδοκίας.