Ο Βενιαμίν Λέσβιος (Πλωμάρι 1759; - Ναύπλιο 1824), ένας από τους γνησιότερους εκφραστές του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, έχει εξασφαλίσει μίαν περίοπτη θέση στο πάνθεον της εθνικής ιδεολογίας. Εμπνευσμένος οραματιστής συγκαταλέγεται στη χορεία των διδασκάλων του Γένους, οι οποίοι είχαν ενστερνισθεί την ιδέα πως η ανάκτηση της πολιτικής ελευθερίας των υπόδουλων Ελλήνων είναι εφικτή ως επακόλουθο της πνευματικής τους αναγέννησης. Ο Βενιαμίν πραγματοποίησε μίαν αξιοθαύμαστη έξοδο από τα καθιερωμένα της νεοελληνικής παιδείας. Είχε συνείδηση πως οι Έλληνες υστέρησαν στην αφομοίωση της ευρωπαϊκής φιλοσοφικής παράδοσης και, στην πνευματική του πορεία, διακρίνουμε την αγωνιώδη του προσπάθεια να τους προσκομίσει τη σύγχρονη φιλοσοφική και επιστημονική γνώση. Παρακολουθώντας την εμπλοκή του στις ιδεολογικές συγκρούσεις του καιρού του, παρατηρούμε τις αναστολές και τις ζυμώσεις, οι οποίες καθόρισαν τα πνευματικά φαινόμενα του όψιμου Νεοελληνικού Διαφωτισμού, που ορμητικά κλείνει με τα ένδοξα και ταραγμένα χρόνια του επαναστατικού Αγώνα για την Ανεξαρτησία. [...] (από τον πρόλογο της έκδοσης)