[...] Αυτή η ριψοκίνδυνη κίνηση στο μεταίχμιο της ύπαρξης και της ανυπαρξίας, του τότε και του τώρα, του σκότους και του φωτός, της ζωής και του θανάτου, είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ποιητικής πορείας του Κώστα Στεργιόπουλου. Ποιητή ο οποίος τις πρώτες νεανικές και ακαταστάλαχτες ανησυχίες τις μετουσιώνει σε υπαρξιακή αγωνία, καθώς αισθάνεται να κινδυνεύει από τον κόσμο, αλλά και από το δικό του αντιφατικό και διχασμένο πρόσωπο. Η αποδοχή του κινδύνου και η επίμονη αγωνιστικότητα τον βοηθούν να αντιμετωπίσει τον εαυτό του, τον εξωτερικό κόσμο και τους άλλους, ως πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.
Η συνεχής και συνεπής αυτή εξελικτική πορεία, κατατεθειμένη με λόγο νεωτερικό και απολύτως προσωπικό και αναγνωρίσιμο, προέρχεται από τον αδιάκοπο προβληματισμό του επάνω σε διαχρονικά και πανανθρώπινα ερωτήματα και, μολονότι έχει ως αφετηρία προσωπικά βιώματα, καθιστά την ποίηση του ποίηση αντιπροσωπευτική της εποχής του και τον ίδιο έναν από τους πιο σημαντικούς μεταπολεμικούς ποιητές. (Από την Εισαγωγή του ανθολόγου Σ. Διαλησμα)

Η σειρά `Ανθολόγος Ερμής` έχει τριπλό στόχο: Να κάμει προσιτούς, πρώτα απ` όλα στο ευρύ κοινό, τους ποιητές μας όσων τα έργα εκδόθηκαν παλαιότερα, αλλά σήμερα είτε μένουν ανέγγιχτα μέσα στη λήθη των αρχείων και των βιβλιοθηκών γιατί έχουν επανεκδοθεί μεν, αλλά ως βαρύτιμα `Άπαντα` είναι απλησίαστα, είτε έχουν γνωρίσει ανατυπώσεις - που αποκαλούνται `επανεκδόσεις` ή `νέες εκδόσεις`,- οι οποίες δεν παρέχουν τα εχέγγυα μήτε για την πιστότητα, μήτε για την καλή επιλογή των ποιητικών κειμένων που περιλαμβάνουν.
Ο δεύτερος στόχος είναι να ανθολογηθούν νεοέλληνες ποιητές, παλαιότεροι και σύγχρονοι, που το έργο τους βρίσκεται βέβαια στην αγορά και έχει εκδοθεί με την φροντίδα που του πρέπει, - ωστόσο ήρθε η ώρα να ξανακοιταχτεί με καινούρια μάτια: Καρυωτάκης, λόγου χάρη, ναι, Εμπειρίκος, πάλι ναι, αλλά ποιος Καρυωτάκης συγκινεί σήμερα; και με ποια κριτήρια θα περισυνέλεγε ο ανθολογητής τα καλύτερα, για το σύγχρονο