Το παρόν πόνημα "Ο Αναιρετικός έλεγχος της Αρχής της Αναλογικότητας στην πολιτική δίκη" αναφέρεται στην ερμηνεία και κατανόηση του αναιρετικού ελέγχου της αρχής της αναλογικότητας και στην οριοθέτησή του υπό το πρίσμα εξειδίκευσης των αόριστων νομικών εννοιών των κανόνων δικαίου, και ειδικότερα της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης της ηθικής βλάβης του άρθρου 932 ΑΚ. Οι προεκτάσεις του ζητήματος αυτού ανάγονται στη διάκριση μεταξύ νομικού και πραγματικού ζητήματος κατά την αναιρετική διαδικασία, με το τελευταίο να είναι ανέλεγκτο από τον ΑΠ. Η ανάλυση γίνεται με βάση τα πορίσματα της δικονομικής θεωρίας, αλλά και της νομολογιακής επεξεργασίας και κινείται σε τρία βασικά μέρη με κυριότερο αυτό όπου αναλύεται η αρχή της αναλογικότητας ως αξιολογικό περιεχομένο της αόριστης νομικής έννοιας του ευλόγου της χρηματικής ικανοποίησης. Τέλος, κατατίθεται η άποψη του γράφοντος και εν ταυτώ επιχειρείται μια κριτική επισκόπηση της πάγιας νομολογίας του ΑΠ που δέχεται ότι η εύλογη χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη του άρθρου 932 ΑΚ ελέγχεται αναιρετικά όχι ευθέως ως αόριστη νομική έννοια, αλλά διαμέσου μόνο του ελέγχου ως προς την τήρηση του μέτρου της αρχής της αναλογικότητας του άρθρου 25 Συντ. Η μονογραφία συνοδεύεται από ενδεικτικό πίνακα κυριότερης νομολογίας και αλφαβητικό ευρετήριο.