Τά κείμενα πού περιλαμβάνονται στό βιβλίο αὐτό εἶναι μιά πολυετής ἔρευνα σχετικά μέ τό πρόσωπο στόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο καί κυρίως γιά τόν σύγχρονο θεολογικό περσοναλισμό. Ἡ «ὀντολογία τοῦ προσώπου» εἶναι εἴσδυση τῆς δυτικῆς θεολογίας, τῆς φιλοσοφίας καί τῆς ψυχολογίας στήν ὀρθόδοξη θεολογία γιά νά ἐπανερμηνεύση τούς Πατέρες, ὡς μεταπατερική θεολογία, εἶναι μιά «ψευδομόρφωση». Σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων, ἡ «ὀντολογία τοῦ προσώπου» τόσο στόν Τριαδικό Θεό ὅσο καί στόν ἄνθρωπο εἶναι παρέκκλιση ἀπό τήν ἐκκλησιαστική δογματική παράδοση, ὅπως ἐκφράσθηκε στίς Οἰκουμενικές Συνόδους. Γίνεται αὐτό γιατί συγχέει τήν θεολογία μέ τήν οἰκονομία, τό ἄκτιστο μέ τό κτιστό, τήν θεολογία μέ τήν φιλοσοφία, τήν ὀρθόδοξη θεολογία μέ τόν φιλοσοφικό περσοναλισμό, καθώς ἐπίσης συνδέει τήν φύση μέ τήν ἀναγκαιότητα καί τήν ἁμαρτία, τό πρόσωπο μέ τήν βούληση καί τήν ἐλευθερία, ἀπορρίπτοντας τήν ὀρθόδοξη θεολογία καί τήν ἡσυχαστική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι δημιουργημένος κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωση Θεοῦ, εἶναι θεούμενος, μετέχει ἐν Χριστῷ τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ, διά τῆς καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ καί τῆς θεώσεως, μέσα στήν μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί δέν καθορίζεται ἀπό τίς ἀπόψεις τοῦ φιλοσοφικοῦ περσοναλισμοῦ.