Νίκη Χαλκιαδάκη, μικρές κανίβαλες, εκδ. «Μανδραγόρας», Δεκέμβριος 2022, σελ. 48, 17Χ24 εκ., (Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση), αριθμ. έκδοσης: 375, ISBN 978-960-592-157-6, τιμή 10,60 ευρώ

Η ναῦς, η νῆσος και η νῆσσα είναι τρεις διαφορετικές λέξεις

Μπουφ

Χτες γέννησα ένα μωρό μαμά. Δεν σου το λέω για να μη με στείλεις σχολείο

Στείλε με

Τρεις εφτά εικοσικάτι, / του / και / πι / τόπι, χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπάς

Τότε που είπα ότι ο μπαμπάς πέθανε, είχε στ’ αλήθεια πεθάνει

ας ρωτούσαν όλοι ποιος είναι ο κύριος που μ’ αφήνει στα σκαλιά κάθε πρωί

Έκλαιγα εγώ, όχι που μου έβγαλε η δασκάλα το ένα μάτι με το κόκκινο στιλό

αλλά γιατί είχα ένα μάτι λιγότερο να τον ψάχνω

Χτες γέννησα ένα μωρό μαμά στο συρτάρι με τα εσώρουχα

Σου το λέω μη το βρεις και το σιδερώσεις και χαλάσει το μωρό μας μαμά

Αν δεν γυρίσω θα ’ναι από άκατα μάκατα σου κουτουμπέ –να μη λέω άλλες δικαιολογίες

άμπε φάμπε βγε και βγήκα

Να μείνει επιτέλους μία να κάνει τη μάνα

H Νίκη Χαλκιαδάκη έχει έναν ώριμο κι ευανάγνωστο άμεσο καταλυτικό ποιητικό λόγο διαρθρωμένο σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση.  Ψυχαναλύει και ψυχαναλύεται μέσω των στίχων και των επιλεγμένων λέξεων/φράσεων. Ποίηση γένους θηλυκού με σαφή την υπεροχή και κυριαρχία του γένους, ποίηση διαλόγου με πρόσωπα του οικείου συγγενικού περιβάλλοντος αλλά και ποιήματα που αποκαθηλώνουν και αποκαθηλώνονται με μια μανία ισοπεδωτική: Είχα σπασμούς, έβγαζα αφρούς από το στόμα κατάπια τη γλώσσα μου και δάγκωσα τη δασκάλα / που ιδέα δεν είχε από φιλιά με γλώσσα-γλώσσα/ Μ’ έβαλαν να υπογράψω κάτι χαρτιά ότι δεν είμαι δηλητηριώδης («Τραύμα από έντομο»).  Που όμως δεν καταστρέφουν αλλά αναδημιουργούν εξ ερειπίων τα άριστα:

πελαργός,