Στόχος αυτού του βιβλίου είναι να αφηγηθεί το πώς περάσαμε από την αριστοτελική στη σύγχρονη έννοια της «διανεμητικής δικαιοσύνης», στην οποία δεν έχει αφιερωθεί ποτέ ολόκληρο βιβλίο, πιθανόν επειδή οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν γενικότερα ότι το νόημα της «διανεμητικής δικαιοσύνης» έχει αλλάξει ή ότι, κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ανθρώπινης ιστορίας, ουσιαστικά κανείς δεν υποστήριζε, έστω και ως ιδεώδες, την άποψη πως θα πρέπει να διασφαλίζεται η ικανοποίηση των αναγκών του καθενός. [...] Αυτό που προσπάθησα να κάνω είναι να δείξω την ιστορία, μέσα από την οποία η πεποίθηση πως δεν αξίζει στους ανθρώπους η κοινωνικοοικονομική τους θέση, έγινε ένα «σταθερό σημείο» στις ηθικές πεποιθήσεις των περισσότερων σύγχρονων ανθρώπων. [...] Η ιστορία της διανεμητικής δικαιοσύνης είναι ακατανόητη χωρίς τα επιχειρήματα που την περιβάλλουν. Τα επιχειρήματα, όμως, που την περιβάλλουν, τώρα και στο παρελθόν, με τη σειρά τους, συσκοτίζονται αν δεν έχουμε την κατάλληλη εποπτεία της ιστορίας της.