Στις 12 Μαρτίου 2020 έκλεισαν τα θέατρα και ξεκίνησε μια περίοδος «παύσης» και περιορισμών για να πολεμήσουμε με έναν «αόρατο εχθρό», τον covid. Όσο κι αν γύρω μου απλωνόταν ο φόβος και η θλίψη, μέσα μου ήμουν σίγουρος πως και αυτή η δοκιμασία για κάποιον λόγο ήρθε. Παρέμεινα ήρεμος κι έτσι είχα τη δυνατότητα να αφουγκραστώ την εσωτερική μου φωνή. «Κάθε εμπόδιο, για καλό», μου είπε. Για άλλη μια φορά την εμπιστεύτηκα. Για άλλη μια φορά, οι φίλοι μου άρχισαν να με ρωτάνε: «Μα πώς το κάνεις; Εσύ χαρούμενος κι εμείς ένα βήμα πριν την κατάθλιψη». «Σας τα λέω, αλλά τα ξεχνάτε», τους απάντησα χαμογελώντας, «οπότε, μιας και έχω ελεύθερο χρόνο, θα κάτσω να τα γράψω… Για να καταλάβετε, όμως, τον τρόπο που ζω τώρα, θα πιάσω την ιστορία μου από την αρχή» . Με την ελπίδα να είμαι χρήσιμος, μοιράζομαι μαζί σας Μια Όμορφη Μέρα. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου) Στον κάθε ένα από εμάς αναλογεί μία ζωή. Κάποιοι όμως καταφέρνουν και στο ίδιο διάστημα χωράνε πολλές ζωές. Και όσο πιο διαφορετικές μεταξύ τους είναι αυτές, τόσο μεγαλύτερος ο πλούτος ψυχής που συσσωρεύουν. Και οι πιο γενναιόδωροι απ’ αυτούς, κάπου στα μέσα της διαδρομής παίρνουν την απόφαση τον πλούτο να τον μοιραστούν – απλόχερα, ανιδιοτελώς και με χαμόγελα. Ο Θανάσης Ευθυμιάδης είναι ένας τέτοιος γενναιόδωρος άνθρωπος. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Καβάλα, η ζωή του άλλαξε ρότα όταν η τύχη τού έκλεισε το μάτι κι εκείνος με θάρρος και αποφασιστικότητα ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά της. Με δασκάλους μερικούς από τους κορυφαίους ερμηνευτές της χώρας μας, βήμα βήμα ανέβηκε τη σκάλα προς την κορυφή, που τον οδήγησε αρχικά να πρωταγωνιστεί στην Επίδαυρο, προτού μπει σε κάθε ελληνικό σαλόνι μέσα από τη λάμψη της μικρής οθόνης. Η δεκαετία που του χάρισε ό,τι ονειρευόταν –φήμη, χρήμα, ανέσεις- έδωσε τη θέση της σε εκείνη που του τα στέρησε με τον πιο βίαιο τρόπο – όπως και στην πλειοψηφία των Ελλήνων. Η απρόβλεπτη δοκιμασία μπορεί να μετατραπεί σε αναπάντεχο δώρο. Και μέσα από τις ανατροπές, ο Θανάσης Ευθυμιάδης άρχισε να διακρίνε