Με την παρούσα έκδοση επιχειρείται να καλυφθεί το κενό που υπάρχει στο επίπεδο της παρουσίασης μιας συνολικής μεθοδολογικής προσέγγισης για τη διαχείριση των κινδύνων, ιδιαίτερα από την οπτική της σύγχρονης επιχείρησης. Η διαχείριση των κινδύνων επιχειρήσεων (Enterprise Risk Management - ERM) αποτελεί πλέον μια επιτελική λειτουργία της διοίκησης των σύγχρονων επιχειρήσεων. Επιπλέον, οι διαχειριστές κινδύνων (Risk Managers) στελεχώνουν τις ανώτερες θέσεις ευθύνης σε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις. Σήμερα, η διαχείριση των κινδύνων επιχειρήσεων έχει καταστεί μια απαραίτητη επιχειρηματική λειτουργία, με αντικειμενικό στόχο τη μεγιστοποίηση της αξίας της επιχείρησης μέσω της μείωσης των συνθετικών στοιχείων κόστους που προκύπτουν από την εφαρμογή των συγκεκριμένων μεθόδων διαχείρισης των κινδύνων. Οι επιχειρήσεις μπορούν να χρησιμοποιούν μέτρα ελέγχου των ζημιών για να επηρεάσουν τη συχνότητα ή την έκταση των ζημιών. Επίσης, η διαδικασία ERM παρέχει τα εργαλεία στις επιχειρήσεις για να λάβουν αποφάσεις για τη μερική ή ολική διακράτηση των αναμενόμενων ζημιών. Η ασφάλιση παρέχει μια ευρύτατη γκάμα ασφαλιστικών καλύψεων για την αντιμετώπιση των ζημιογόνων ενδεχόμενων. Οι μέθοδοι αντιστάθμισης (Hedging) επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν καινοτόμα εργαλεία παραγώγων [δικαιώματα προαίρεσης (options), προθεσμιακά συμβόλαια (forwards), συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures) και συμβόλαια ανταλλαγής (swaps)] για τη διαχείριση των κινδύνων που προκύπτουν από τη μεταβλητότητα των τιμών των προϊόντων, των πρώτων υλών, καθώς και των τιμών των χρηματοοικονομικών στοιχείων (επιτοκίων, τιμών ομολόγων και τιμών μετοχών). Οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν σύγχρονα εργαλεία εναλλακτικών μορφών διαχείρισης κινδύνων (Alternative Risk Transfers - ART), όπως είναι τα ασφαλιστήρια εξομάλυνσης χρηματοροών, οι μεταφορές χαρτοφυλακίων ζημιών, η δημιουργία Captive ασφαλιστικών εταιριών, και η έκδοση ομολόγων φυσικών καταστροφών (Catastrophe Bonds)