Ο συλλογικός τόμος Μέσα, Πληροφορία και Επικοινωνία στην ψηφιακή εποχή, που έχω την τιμή να προλογίζω, προσφέρει αυτή την τόσο αναγκαία διεπιστημονική προσέγγιση στα φαινόμενα των μέσων και της επικοινωνίας. Οι επιστήμονες, που υπογράφουν τα άρθρα, προέρχονται από ποικίλα επιστημονικά πεδία και πειθαρχίες: Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Παιδαγωγική, Επικοινωνία, Πολιτισμικές Σπουδές κ.ά. Δεν είναι τυχαίο ότι το πρώτο άρθρο, που υπογράφεται από διδάκτορα Ψυχολογίας και παρουσιάζει δύο πειράματα που έγιναν στο Πάντειο Πανεπιστήμιο καταλήγει με το αίτημα/ανάγκη της σύγκλισης της επιστήμης της επικοινωνίας με την κοινωνική ψυχολογία. Η σύγκλιση (convergence) είναι φαινόμενο που χαρακτηρίζει σήμερα τη λειτουργία των μέσων, την παραγωγή περιεχομένου, την κατανάλωση της πληροφορίας, τη διάδραση κλπ. Δείχνει όμως και ερευνητική μέθοδο, χρησιμοποίηση εργαλείων από πολλές επιστήμες καθώς και οργάνωση προγραμμάτων σπουδών με διεπιστημονικό χαρακτήρα, (θυμάμαι με νοσταλγία το κοινό μεταπτυχιακό του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού και του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου στις αρχές της δεκαετίας του 2000).