Αντικείµενο της µονογραφίας αποτελεί η µελέτη των εργαλείων ή µέσων του πολεοδοµικού σχεδιασµού, δηλαδή όλων εκείνων των µέσων που διαθέτει ο πολεοδοµικός νοµοθέτης, προκειµένου να µετατρέψει τα πολεοδοµικά σχέδια που έχουν εκπονηθεί µε διάφορους νόµους σε πράξη. Ειδικότερα, εξετάζονται: α.oι ρυµοτοµικές απαλλοτριώσεις για τη δηµιουργία κοινόχρηστων/κοινωφελών χώρων (ιδίως µετά τον Ν. 4759/2020 ως προς τα ζητήµατα άρσης και επανεπιβολής τους) , β. η τακτοποίηση και προσκύρωση οικοπέδων , γ.η εισφορά σε γη και χρήµα, δ.ο αστικός αναδασµός και η ενεργός πολεοδοµία, ε.το δικαίωµα προτίµησης και ο θεσµός της µεταφοράς συντελεστή δόµησης (ιδίως µετά τον Ν. 4759/2020), στ.η πράξη εφαρµογής ή, πλέον, το πολεοδοµικό σχέδιο εφαρµογής, ως αναγκαίος «κρίκος» της αλυσίδας των σχετικών διοικητικών διαδικασιών, αλλά και η τροποποίηση των πολεοδοµικών σχεδίων. Η µονογραφία αυτή γράφεται τόσο για τον νοµικό της θεωρίας όσο και για τον νοµικό της πράξης, αλλά και για τον τεχνικό κόσµο (π.χ. µηχανικό, πολεοδόµο, χωροτάκτη). Συνιστά συνδυασµό της νοµικής θεωρίας και της µελέτης και ερµηνείας της σύγχρονης και παλαιότερης νοµοθεσίας, αλλά ιδωµένης πάντοτε υπό το φως της νοµολογίας. Επιδιώκει να απλοποιήσει και να θέσει τις σαφείς «γραµµές» της νοµικής επιστήµης του πολεοδοµικού δικαίου σε θέµατα εφαρµογής του πολεοδοµικού σχεδιασµού. Είναι ενηµερωµένη ως και τη στιγµή της έκδοσής της.