Ο Aντώνης Ζέρβας διερευνά το πεδίο σύγκρουσης μεταξύ των παραδοσιακών και των νέων αξιών, όπου εναρθρώνεται η παράδοξη φωνή του σύγχρονου υποκειμένου. Mια φωνή σόλοικη, καθημερινή και αρχαϊκή μαζί, φιλοπαίγμων και σοβαρή, σκατολογική και ρεμβαστική, νοσταλγική και σκληροτράχηλη, όλο Nαι και όλο αντιστάσεις. Mέσ’ απ’ αυτό το άκρως προσωπικό, πλην αναγκαίο, είδος ρυθμικών και εσχηματισμένων αφηγήσεων, όπου το γνωστό παρουσιάζεται ως ξένο και το ξένο ως προφανές, η ποίηση αποκτάει και πάλι τα απαλλοτριωμένα της δικαιώματα.